و نگذارد كه حديث نفس او را به هر جانبى برد . و دل را به نور تعظيم و توقير آراسته دارد ، و در دل وى حاضر بود عظمت قرآن ؛ كه سخن خداى است - عز و جلّ - و صفت وى است ، و قديم است . اگر حقيقت معانى اين حروف آشكارا شود ، هفت آسمان و زمين طاقت تجلى آن نيارد . امام احمد حنبل - رحمه اللّه - مىگويد : خداى را - عز و جلّ - به خواب ديدم گفتم : يا رب تقرب به تو به چه چيز فاضلترست ؟ گفت : به كلام من قرآن . گفتم : معنى اگر فهم كند و اگر نى ؟ گفت : اگر فهم كند و اگر نى . و يكى از كبرا مىگويد كه كسى دارو خورد و نداند كه چه مىخورد ، اثر كند ؛ قرآن نيز اثر كند . هر حرفى از قرآن به‌منزلهء كوهى است كه بر وجود بشريت واقع مىشود ، و او را افنا مىكند و آثار او را دفع مىكند . نور قرآن به نور دل مؤمن جمع شود ، نورانيت زياده شود ، و وجود بشريت متلاشى گردد . و خواجه امام محمد على حكيم ترمذى - قدس اللّه روحه - فرموده‌اند : جمله وظيفهء تلاوت قرآن در شب ، « فاتحه » و « قل يا ايها الكافرون » و « قل هو اللّه احد » و « قل اعوذ برب الفلق » و « قل اعوذ برب الناس » و خاتمهء سورهء « حشر » و خاتمهء سورهء « بقره » است ؛ و جمله وظيفهء تلاوت قرآن در روز ، سورهء « يس » است . و حضرت عزيزان خواجه على رامتينى - قدس اللّه روحه - فرموده‌اند : هرگاه سه دل جمع آيد ، كار بندهء مؤمن برآيد : دل قرآن و دل بندهء مؤمن و دل شب .